Ritstjórnargrein Fréttablaðiðsis í dag 24. júní er um margt athyglisverð.

Greinilegt er að fundinn hefur verið ritstjóri sem virðist vera hugsaður til mótvægis við ritsjóra Morgunblaðsins. Davíð Stefánsson er fyrrum innsti koppur í búri hjá Sjálfstæðisflokknum og fyrrum formaður SUS. Með ritstjórnargrein sinni í dag undirstrikaði hann svo ekki verður um villst hvoru megin hjarta hans slær. Það er Viðreisnar megin, ESB megin og landsölu megin.

Eins og allir vita er viðreisnarfólk sérfræðingar í lýðskrumi og popúlisma, eins og vinstrimenn og alþjóðahyggjusinnar eru almennt. Dæmi um það er hvernig Viðreisn hefur haldið uppi spilltum meirihlutanum í Reykjavík með poppúlísku tali um frjálsræði, ábyrgð í fjármálum og hvernig þeim finnist að hlusta eigi á kjósendur. Á þinginu segja þeir að ekki komi til greina að leyfa Íslendingum að kjósa um orkupakka 3. Og af hverju? Vegna þess að hann mun engin áhrif hafa hér á landi. En tilhvers erum við þá samþykkjan hann?, er spurt. Við þeirri spurningu fæst ekkert svar.

Í þessum anda er froðusnakk nýja ritstjórans á Fréttablaðinu í ritstjórnargrein hans. Hann byrjar á því að kalla eftir skynsamri orðræðu í pólitík en er varla búin að sleppa orðinu þegar hann skiptir yfir  í hinn eina gamla frasa sem ESB sinnar kunna; að kalla aðra þröngsýna, þjóðrembinga og talsmenn einangrunar. Þeir sem eru á móti því að Ísland gangi í ESB eru á móti alþjóðasamvinnu, einangrunarsinnar og óttast hið óþekkta!

Þarna snýr Davíð Stefánsson hlutnum á hvolf eins og ESB sérstrúarsöfnuðurinn kann best að gera. Með sömu rökum myndi ritstjórinn kalla þá ráðamenn þjóðarinnar sem neituðu ríkisflugfélagi Þýskalands nazismans um leyfi til að hefja hingað áætlunarflug sem þröngsýna og einangrunarsinna og hræðast hið óþekkta? Sennilega hefði hann gert það hefði hann verið uppi á þeim tíma? Ráðamenn okkar á þessum tíma voru hugrakkir og óttuðust einmitt hið þekkta: Þeir höfðu fengið greinargóðar fréttir af því hvert stefndi í Þýskalandi nazismans.

Þetta froðusnakk ritstjórans er í ætt við froðusnakk Guðlaugs Þórs sem sagði í tilbeiðslu messu EES/ESB sinna nýverið að fólk sem vildi segja upp EES samningnum og væri á móti inngöngu í ESB væri „hættulegt fólk.“

Málið með fólk eins og Davíð og Guðlaug (enda gamlir mátar úr SUS) er að þeir eru hættulega fólkið. Þetta er fólkið sem er tilbúið til að selja landið á uppboði og eru byrjaðir á því. Þetta er fólkið sem virðist finnast það hluti af því að við verðum „þjóð meðal þjóða“ að erlendar glæpaklíkur með öllum sínum sora s.s. mansali og eiturlyfjasölu fái að skjóta hér rótum í friði enda er þetta jú hluti af okkar alþjóðleguskuldbindingum (EES-Schengen)? Okkur á ekki að líða eins og eyjaskeggjum. Okkur á að líða eins og við búum í stórborg með öllum þeim félagslega ömurleika sem hrjá stórborgir. Við verðum jú líka að taka á okkur fátækt og glæpi stórborganna. Við getum ekki bara látið aðra gera það! Annars erum við ekki þjóð meðal þjóða, segja þeir. Það er sönn alþjóðahyggja að mati fólks eins og ritstjóra Fréttablaðsins.

Þeir segja að við sem erum þjóðernissinnuð séum hrædd við hið óþekkta.

En staðreyndin er akkúrat sú að við erum hrædd við hið þekkta! Við höfum reynslu af EES samningnum eins og hann er í dag og viljum þess vegna breyta honum eða hreinlega segja honum upp ef ekki er annað í boði. Varla getur það kallast að vera hræddur við „hið óþekkta?“  Við viljum ekki láta loka landið okkar inni í erlendum auðhring, eins og ESB er, sem útilokar að aðrir geti átt viðskipti við meðlimina nema með afarkjörum. Við viljum þvert á móti geta átt samskipti og viðskipti við aðrar þjóðir á jafnréttisgrundvelli. En þá – kallar hættulega fólkið, landsölu fólkið, sem dáir auðhringi og einokun, – okkur hin „einangrunarhyggjusinna,“ og skilur ekki að það er að tala um sig sjálft, ekki okkur. Það er hættulega fólkið sem er hrætt við hið óþekkta. Það hræðist hvað muni gerast ef við segjum upp EES samningnum. Það hræðist hið óþekkta. Líkt og íbúar Sovétríkjanna hræddust hvað myndi gerast þegar Stalín gæfi upp öndina.

Það sá ekki fyrir sér framtíð eftir Stalín.

Það er greinilegt að auðvaldið, peningavaldið, ESB sinnarnir, telja sig hafa fundið fínan seppa í stól ritstjóra Fréttablaðsins. Ekki skal dregið í efa að þar hafa þeir rétt fyrir sér miðað við ritstjórnargreinina í dag. Fréttablaðið verður ekki nú, frekar en áður, með faglegar eða hlutlausar fréttir. Þar mun ríka klíkan ráða ríkjum og seppinn mun gelta eða þegja eins og henni líkar. 

Share This